HyperLink 

BACnet®

 

 
BACnet®
 

BACnet jest protokołem komunikacyjnem dedykowanym do systemów automatyki budynkowej. Utworzony został pod auspicjami Amerykańskiego Związku Inżynierów HVAC-ASHRAE.

 

Zadaniem protokołu jest standaryzacja komunikacji pomiędzy urządzeniami i systemami automatyki budynkowej różnych producentów.

 

Krótka hostoria

 

Standard BACnet powstał jako odpowiedź na coraz większe wymagania właścicieli budynków w zakresie współdziałania systemów automatyki budynkowej. Współdziałanie to rozumiane jest jako możliwość integracji różnych systemów automatyki budynkowej pochodzących od różnych producentów, w jeden, spójny system automatyki budynkowej.

 

Aby osiągnąć ten cel powstał Komitet Standaryzacyjny ASHRAE (Standard Project Committee - SPC 135) składający się z wielu firm jak również osób indywidualnych. Przeanalizowane i przedyskutowane zostały dziesiątki protokołów i standardów komunikacyjnych występujących w systemach automatyki budynkowej. Na podstawie tego zostały stworzone obiekty BACnet.

 

Po 9 latach prac Komitet Standaryzacyjny ASHRAE w 1995 r. udostępnił standard BACnet. Wkrótce potem, w grudniu 1995 r., standard ten został zatwierdzony przez American Standards Institute (ANSI) jako obowiązujący krajowy standard w USA.

 

Zaraz po zakończeniu prac nad standardem SPC 135 zostało rozwiązane, a na jego miejscu powstał ASHRAE Standing Standards Project Committee (SSPC 135). SSPC 135 kontynuuje prace nad uaktualnianiem standardu, aby sprostać wyzwaniom, jakie niosą ciagłe zmiany w branży automatyki budynkowej.

 

BACnet dziś

 

BACnet powstał jako protokół otwarty. Dziś, gdy stał się standardem narodowym, nie może być w znacznym stopniu zmieniany, a każda zmiana jest dogłębnie dyskutowana i dopiero po tym zatwierdzana.

 

BACnet stał się standardem narodowym w Ameryce. W roku 2003 ASHRAE ogłosił, że BACnet stał się standardem ISO 16484-5.

 

BACnet® jest zastrzeżonym znakiem towarowym ASHRAE.

SZYBKIE LINKI

POZOSTAŁE LINKI

PRZYKŁADY ZASTOSOWAŃ

Loyola University

DC zastosowała w Loyola University standardy kontroli dostępu z łatwymi w użyciu interfejsami graficznymi.